Ijzer inleveren blijft een slimme manier om restmaterialen te recyclen én er tegelijkertijd een mooie vergoeding voor te ontvangen. Het metaal wordt wereldwijd op grote schaal toegepast en kent daardoor een constante circulatie van nieuwe en gebruikte materialen. Omdat ijzer relatief eenvoudig te verwerken is, vormt het een belangrijk onderdeel van de schrootmarkt. Toch zijn niet alle soorten ijzer evenveel waard. Er bestaan verschillende gradaties, elk met een eigen kwaliteit, zuiverheid en bewerkingsniveau. In dit uitgebreide artikel ontdek je welke categorieën het meest voorkomen, hoe de prijzen zijn opgebouwd en wat je kunt verwachten wanneer je ijzer gaat inleveren bij een handelaar.
Schroot ijzer (gruis ijzer)
Schroot, vaak ook aangeduid als gruis ijzer, vormt de laagste prijscategorie binnen de wereld van oud ijzer. Het gaat om het meest basale en divers samengestelde ijzerafval dat je kunt vinden. Denk aan oude fietsen, beschadigde huishoudtoestellen, afgedankte wasmachines, roestige metalen platen en constructiedelen zonder duidelijke herkomst. Omdat schroot vaak gemengd, vervuild of mechanisch versleten is, moet het materiaal eerst uitgebreid worden gesorteerd en gereinigd voordat het gerecycled kan worden. Dat maakt het voor handelaren een bewerkelijke stroom, waardoor de waarde lager ligt dan bij zuiverdere vormen van ijzer.
Voor particulieren en bedrijven die regelmatig oude metalen verzamelen, is schroot wel een gemakkelijke categorie: het kan allemaal bij elkaar worden ingeleverd zonder uitgebreide sortering. Juist doordat het aanbod zo groot is, blijft de prijs relatief stabiel maar aan de onderkant van de markt. De richtprijs voor schroot ijzer of gruis ijzer ligt momenteel rond €0,17 per kilogram. Hoewel dit geen hoge vergoeding is, telt de hoeveelheid snel op wanneer je grotere objecten zoals machines of constructiedelen aanbiedt. Doordat ijzer vrijwel altijd wordt hergebruikt, blijft dit materiaal bovendien een waardevolle grondstof in het circulaire proces.
Normaal oud ijzer
Normaal oud ijzer vormt een hogere kwaliteitscategorie dan schroot, omdat het materiaal vaak schoner, zuiverder en minder bewerkelijk is. Het gaat meestal om ijzer dat vrijwel direct te smelten en opnieuw te gebruiken is zonder uitgebreide voorbewerking. Denk aan solide balken, zware constructiedelen, stalen platen, machineonderdelen en industriële reststukken. Omdat deze materialen doorgaans een hogere dichtheid en een meer uniforme samenstelling hebben, blijft de handling voor recyclingbedrijven beperkt. Hierdoor is de prijs van oud ijzer aantrekkelijker dan die van schroot.
Een bijkomend voordeel voor handelaren is dat deze categorie minder vervuiling bevat: er zitten vaak weinig coatings, kunststoffen of gemengde legeringen aan vast. Daardoor kan het materiaal efficiënter worden verwerkt en sneller worden ingezet als hernieuwbare grondstof in nieuwe producten of als basismateriaal in de staalproductie. Deze hogere bruikbaarheid vertaalt zich in een betere vergoeding per kilogram. De actuele prijs voor normaal oud ijzer ligt rond €0,25 per kilogram, waarmee het een stabiele en veelgevraagde stroom vormt op de markt.
IJzer prijs: vergelijking van de belangrijkste categorieën
Om het verschil tussen de twee belangrijkste ijzersoorten overzichtelijk te maken, vind je hieronder een heldere vergelijking:
| Soort ijzer | Omschrijving | Richtprijs per kg |
|---|---|---|
| Schroot / gruis ijzer | Gemengd, vervuild of bewerkelijk ijzer uit o.a. fietsen en oude machines | €0,17 |
| Normaal oud ijzer | Zuiverder, massiever ijzer dat bijna direct recyclebaar is | €0,25 |
IJzer prijs
Wie ijzer wil inleveren, doet er goed aan om vooraf te kijken naar de samenstelling en zuiverheid van het materiaal. Hoe minder bewerking een handelaar nodig heeft, hoe hoger de vergoeding per kilogram zal zijn. Schroot is daarmee de meest laagwaardige categorie, terwijl normaal oud ijzer een stap hoger ligt in zowel kwaliteit als prijs. Door materialen goed te sorteren en grote elementen apart te houden, haal je eenvoudig meer uit je oud ijzer. De markt beweegt continu mee met vraag, energieprijzen en wereldwijde productie, maar de basisregel verandert zelden: hoe schoner en massiever het ijzer, hoe beter de opbrengst.
